سکوت معنی فریاد است در اشک های گرفته حنجره. سکوت تن سوخته کویر است روی جنگل های خوشی. سکوت دیواری است از آجرهای ایستا. سکوت احترامی است بر مقابل.سکوت سیلی محکم عقل است بر دل.
و ما سیلی خوردگان تعقل سوار اشک هایی هستیم از چشمان کور زندگی
-------------------------------------
تنهایی شلیک داغ گلوله اجتماع است بر تن روح های سرگردان.شلیک داغی که تا اعماق قلب را می سوزاند و اعترافات سنگین گذشته را در دادگاه بی کسی به گوش تنها وجدان قاضی زمینی می رساند.

تنهایی زندان نیست.تنهایی تخیلات پاره پاره گرگ اجتماع است. تخیلاتی از خود بر خود و برای خود.تخیلاتی مثل افکار یک سایه زندانی.  

زندگی با ماست . زندگی در ماست . طعم یخ لبان بیداد بر لبان دل ماست. شکوه آفتاب در غروب آبهاست.
این نفس گرم و نفرین شده مثل دود سمج و مزمن سیگار به من چسبیده و تا سر حد نفرت شکنجه ام می دهد.این لحظه های سرگردان بی کسی که بی امان از ناباوری هایم می گذرند مثل شلاق های محکم باران بر شقایق تن من فرود می آیند.و تن رنجیده ام با تخیلاتی کور به امید خفه شده نگاه می کشانند.
این اشک هایی که در خلوت من و ظلمت شب سرگشته ام می ریزند نشانی است از بی نشانی و غربت من در میان حضور ها.همان حضور هایی که سالیان سال مثل انگل های تپل و آبکی مرداب زندگی خون تفکرات و زمان و زندگی ام را مکیده اند.
------------------------------------------------------------------------
شاید فریاد آرامم کند.شاید اوازهای غریبانه سوته دلان ارامم کنه . شاید این ترانه های پر از درد آب سردی باشه بر قلب سوخته . شاید ...
------------------------------------------------------------------------
ماه هاست حس نوشتنم مرده مثل خودم که تو خودم خفه شدم. چه میشه کرد جز زندگی ؟
شاید اگه اسیر خاک بشیم اوضاع بدتر بشه.

چرت و پرت ۲